Bu makalenin en son gözden geçirilme tarihi
Bu makalenin en son değiştirilme tarihi
21 Eylül 2017.

Nedir?

Batı Nil Virüsü ilk kez 1937 yılında Afrika, Uganda’da keşfedilmiş bir enfeksiyon hastalıktır. Daha sonra yavaş yavaş Orta Doğu, Doğu Avrupa  ve Batı Asya içine yayılmıştır.

Bu virüs sivrisinekle taşınan ve dünyanın birçok yöresinde hastalıklara neden olan flavivirüs grubuna ait olan bir virüstür. Diğer flavivirüsler dang ateşi ve sarı humma gibi hastalıklardan sorumludur.Bu enfeksiyonlar hem insanlar hem de değişik hayvanları etkileyebilmektedir.

Batı Nil virüsü en çok sivrisinek sokmasıyla bulaşmaktadır. Sivrisinek bir enfekte kuşu soktuğunda enfeksiyonu kapar ve bu virüsü soktuğu diğer hayvanlara taşıyabilir. Yaklaşık her 200 sivrisinekten birinin virüsü taşıdığı tahmin edilmektedir. Bu virüs genellikle insandan insana bulaşmamasına rağmen kan bağışları, organ nakilleri ve nadiren emzirme yoluyla anneden çocuğa geçen olgular mevcuttur.

Bulgular


Batı Nil virüsüyle enfekte olanların yaklaşık % 80’inde herhangi bir  hastalık belirtisi mevcut olmayacaktır. Yaklaşık % 20’si aşağıdakiler gibi hafif -orta derecede soğuk algınlığı belirtileri gösterecektir:

  • ateş
  • bulantı, kusma
  • baş ağrıları
  • vücut ağrıları
  • deri döküntüleri
  • şişmiş lenf düğümleri

Bu hastalık belirtileri tipik olarak yalnızca birkaç gün sürdüğü için sağlık üzerine uzun süreli etkiye sahip değildir.

Enfekte olanların % 1’den azında (yaklaşık 150’de 1) beyin tutulumu da dahil daha ciddi hastalık gelişecektir. Bu enfeksiyon yaşamı tehdit edici ensefalit ve/veya menenjite yol açabilir. Ensefalit bulguları:

  • yüksek ateş
  • aşırı kas güçsüzlüğü
  • ense sertliği
  • yönelim bozukluğu
  • tremorlar, kasılmalar
  • koma
  • felç (nadiren)

Daha ciddi hastalık formunda ölüm oranı % 3-15 arasında değişmekte olup yaşlılarda en yüksek düzeydedir. Bağışıklık sistemleri baskılanmış   kişilerde ciddi hastalık riski artmıştır.

Testler


Batı Nil virüsü enfeksiyonu tanısı genellikle hastanın bulgularının ve maruziyetlerinin gözden geçirilmesiyle konur ve hastanın kan ve/veya beyin-omurilik sıvısının test edilmesiyle doğrulanır.  Kişinin halen veya son zamanlarda bu virüsle enfekte olup olmadığını belirlemek için Batı Nil virüsü testi kullanılır. Bu test Batı Nil virüsü açısından kan ünitelerini analiz etmek, canlı doku ve organ vericilerini taramak, bu virüsün bir topluluk ve ülke çapında yayılımını izlemek için de kullanılır. Test, Batı Nil virüsü antikorlarının ölçümü veya bu virüsün nükleik asitlerinin belirlenmesini de içerir.

Korunma ve Tedavi


Araştırmalar devam etmekte olmasına ve birkaç deneysel aşı ve antiviral tedavi umut vadetmesine rağmen halen hiçbir aşı veya ilaç tedavisi mevcut değildir. Sarı humma gibi diğer flavivirüsler için yaklaşık 70 yıldır aşılar mevcut olduğu gibi iyi kanıtlanmış güvenlik ve etkinlik kayıtlarına sahiptir.  Yakın zamanda Batı Nil virüsünü sarı humma aşısıyla karıştırıp klasik aşıyı kaplayan proteinleri değiştirerek yeni bir aşı geliştirilmiştir. Bu yeni aşı hayvanlar üzerinde başarıyla test edilmiş ve şimdilerde insanlar üzerinde test edilmektedir.

Başka bir potansiyel Batı Nil virüsü aşısı geliştirilmiş olup başlangıç testlerinden geçmiştir. Bu aşı canli virüs yerine inaktif protein kulanmakta olup herkese, hatta çocuklara, gebe kadınlara veya bağışıklık sistemi baskılanmış olanlara bile uygulanabilme avantajına sahip olacaktır.

Batı Nil virüsü enfeksiyonunun güncel tedavisi hastalık belirtilerinin tedavisine odaklanmaktadır. Ağır olgularda hastaneye yatış gerekli olabilir. Daha etkili bir çözüm de böceksavarlar kullanarak, dışarıda uzun kollu elbiseler ve uzun paçalı pantalonlar giyerek, şafakta ve hava kararınca evde kalarak (sivrisineklerin en aktif olduğu zaman) ve sivrisinekleri kendine çeken su kaynaklarından uzak durarak sivrisinek sokmasına karşı korunup enfeksiyonu önlemektir.

 İlgili Sayfalar


Bu internet sitesinde
Testler:  Batı Nil VirüsüHIVHepatit C

Başka bir internet sitesinde
Centers for Disease Control and Prevention: West Nile Virus Basics 
National Institutes of Health: West Nile Virus Information 
National Institute of Allergy and Infectious Diseases: Fact Sheet, Research on West Nile Virus 
MedlinePlus: West Nile Virus

Makalenin kaynakları

DİKKAT : Bu makale burada alıntılanan kaynaklarla birlikte Lab Tests Online Editörler İnceleme Kurulunun  toplu deneyimlerine dayanmaktadır.  Bu makale belli aralıklarla Editörler Kurulu tarafından gözden geçirilmekte olup  inceleme sonucu güncelleştirilebilmektedir. Alıntı yapılan her yeni kaynak listeye eklenecek ve kullanılmış orijinal kaynaklardan ayırt edilecektir.

American Association of Blood Banks. "Risk of West Nile Virus (WNV) Infection by Blood Transfusion." Basın Bülteni: 5 Eylül, 2002.

Brown, David. "Virus Test May be Ready by Summer ’03: West Nile Risk May Make Screening of Blood a Widespread Necessity." The Washington Post, 25 Eylül, 2002: A2.

Centers for Disease Control and Prevention: West Nile Virus Basics. http://www.cdc.gov/ncidod/dvbid/westnile/index.htm http://www.cdc.gov.

National Institutes of Health: West Nile Virus Information. http://www.nih.gov/news/westnile.htm http://www.nih.gov.

National Institute of Allergy and Infectious Diseases. Fact Sheet: Research on West Nile Virus. http://www.niaid.nih.gov/factsheets/westnile.htm http://www.niaid.nih.gov.

S Petersen LR, Roehrig JT, and Hughes JM. "Perspective: West Nile Virus Encephalitis." The New England Journal of Medicine, 347(16):1225-1226, 17 Ekim, 200. On-line özet: http://content.nejm.org/cgi/content/abstract/NEJMp020128v1?eaf http://content.nejm.org.

Weiss, Rick. "Organ Recipients Had Virus: West Nile's Presence Also Raises Blood Supply Concerns." The Washington Post, 4 Eylül, 2002: A1, A6.

Pagana, Kathleen D. & Pagana, Timothy J. (© 2007). Mosby's Diagnostic and Laboratory Test Reference 8th Edition: Mosby, Inc., Saint Louis, MO. Pp 1001-1002.

Wu, A. (2006). Tietz Clinical Guide to Laboratory Tests, Fourth Edition. Saunders Elsevier, St. Louis, Missouri. Pp 1626.

(28 Ağustos 2007). FDA Approves Second West Nile Screening Test for Donated Blood and Organs. FDA News [On-line basın bülteni]. http://www.fda.gov/bbs/topics/NEWS/2007/NEW01691.html http://www.fda.gov. İnternete giriş tarihi: 09/9//07.

(2 Mart 2007). FDA Approves First Fully Automated Test to Screen for west Nile virus in Blood and Tissue Donors. FDA News [On-line basın bülteni]. http://www.fda.gov/bbs/topics/NEWS/2007/NEW01578.html http://www.fda.gov. İnternete giriş tarihi: 09/9//07

(25 Ağustos 2006). Recommendations for Protecting Laboratory, Field, and Clinical Workers from West Nile Virus Exposure. National Institute for Occupational Safety and Health [On-line bilgiler ]. http://www.cdc.gov/niosh/topics/westnile/reclab.html http://www.cdc.gov. İnternete giriş tarihi: 09/9//07.

(4 Eylül 2005). What You Need to Know about Mosquito Repellent. CDC West Nile Virus Fact Sheet [On-line bilgiler ]. http://www.cdc.gov/ncidod/dvbid/westnile/mosquitorepellent.htm http://www.cdc.gov. İnternete giriş tarihi: 09/9//07

(27 Eylül 2005). West Nile Virus Fact Sheet. CDC West Nile Virus Fact Sheet [On-line bilgiler ]. http://www.cdc.gov/ncidod/dvbid/westnile/wnv_factsheet.htm http://www.cdc.gov. İnternete giriş tarihi: 09/9//07

(Gözden geçirilme tarihi: 1 Ağustos 2007). Testing and Treating West Nile Virus in Humans. CDC Questions and Answers [On-line bilgiler ]. http://www.cdc.gov/ncidod/dvbid/westnile/qa/testing_treating.htm http://www.cdc.gov. İnternete giriş tarihi: 09/9//07

(22 Haziran 2007). West Nile Virus Sequelae Can Be Long-Term. Medscape Reuters Health Information [On-line bilgiler ]. http://www.medscape.com/viewarticle/558721 http://www.medscape.com. İnternete giriş tarihi: 09/9//07.

Murray, K. et. al. (5 Nisan 2007). Depression after Infection with West Nile Virus. Medscape from Emerg Infect Dis. 2007;13(3):479-481. http://www.medscape.com/viewarticle/554199 http://www.medscape.com. İnternete giriş tarihi: 09/9//07.

(1 Mayıs 2007). West Nile virus. MayoClinic.com [On-line bilgiler]. http://www.mayoclinic.com. İnternete giriş tarihi: 09/9//07.